Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Main Menu

header-bg

کمخونی یا به عبارت دیگر "کاهش حجم یا غلظت هموگلوبین در خون" مشکل بسیار شایعی است که حدود 30% مردم جهان به آن دچار هستند. این مشکل بخصوص در کودکان منجر به کاهش رشد، خستگی زودرس، کج خلقی، کم توجهی و تحریک پذیری می شود. 

 

علل شایع کمخونی: عفونت های مزمن- بیماریهای انگلی- برخی بیماریهای ژنتیکی و... اما فقر آهن شایعترین علت کمخونی است (و اغلب علل دیگر هم با ایجاد فقر آهن منجر به کمخونی می شوند).

 

فقر آهن در دو گروه سنی شیرخواران و نوجوانان شایع تر است. اگر کودک یا نوجوان شما:

* حین فعالیتهای جسمی دچار خستگی، بی حالی و طپش قلب می شود؛

* کج خلق، بدخواب، بی اشتها، کم توجه، تحریک پذیر و زودرنج است؛

* رنگ پریده به نظر می رسد یا دچار کاهش رشد بخصوص وزن شده است (البته تصور نکنید که کودکان چاق نمی توانند دچار فقر آهن باشند!)؛

* و یا تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی مثل خاک، گچ و غیره دارد؛

احتمال دارد به فقر آهن مبتلا باشد به پزشک مراجعه کنید.

اهمیت بینایی بر کسی پوشیده نیست... برای سالم ماندن بینایی، غربالگریهای متعددی لازم است که از پیش از تولد شروع می شود!

* پیش از تولّد: زوجهایی که در خانواده، فرد دچار بیماری ارثی چشم یا شب کوری دارند مشاوره ژنتیک انجام دهند.

* نوزادی: برای بررسی آب مروارید مادرزادی، باید تست بازتاب قرمز (حداکثر تا دو ماهگی) انجام شود. در نوزادان نارس بدلیل احتمال بیماری شبکیه نوزادان نارس، چهار هفته پس از تولد معاینه شبکیه لازم است.

* شیرخوارگی: والدین باید در سنین 6ماه تا یک سال توجه بینایی و تعقیب اشیاء با چشم را بررسی و درصورت اختلال به پزشک مراجعه کنند.

* خردسالی: غربالگری تنبلی چشم سالیانه و معاینه کامل بینایی در بدو ورود به دبستان الزامی است.

* کودکی و نوجوانی: در بدو شروع هر مقطع تحصیلی معاینه حدت بینایی ضروری است ولی در کودکانی که اختلال عملکرد تحصیلی یا تمرکز دارند معاینه کامل چشم انجام شود. در کودکانی هم که سابقه خانوادگی قوز قرنیه دارند، توپوگرافی قرنیه در سنین مدرسه انجام می شود.

* جوانی: لازم است هر 5سال یکبار، معاینه بینایی شوند.

* میانسالی: ضمن معاینات 5ساله، بهتر است افراد سنین 50-40 سال از نظر نیاز به عینک مطالعه، هم بررسی شوند.

* سالمندی: فواصل معاینات به سه سال یکبار کاهش یابد و برای پیشگیری از آب سیاه، از نظر فشارچشم هم کنترل شوند. درصورت تشخیص فرسودگی شبکیه، معاینات سالیانه ضرورت دارد.

* بیماران: بیماران مبتلا به دیابت یا سایر بیماریهای موثر بر چشم الگوی معاینه متفاوتی دارند.

آموزش پاییز امسال را به آشنایی با ظروف غذا اختصاص می دهیم چرا که ظرف غذا را هم باید به اندازه خود غذا جدی گرفت...

* ظروف آلومینیوم و روی: ظروفی که به نام "روحی" شناخته می شوند در قدیم از روی ساخته می شدند اما حالا از آلومینیوم تهیه می شوند. برای استفاده چند نکته را رعایت کنید: ابتدا کمی شیر در آن بجوشانید- از طبخ مواد اسیدی در آن خودداری کنید- موقع طبخ از قاشق چوبی استفاده کنید تا آلومینیوم یا روی با غذا ترکیب نشود.

 * ظروف تفلون: تفلون ماده‌ای شیمیایی است که به صورت روکش برای برای ظروف آلومینیومی استفاده می‌شود و هنگام طبخ غذا به مرور کنده و همراه غذا خورده می‌شوند که نکته ی منفی مهمی است. پس فقط تا هنگامی که پوشش تفلون کاملاً سالم باشد، می توانیم از این ظروف استفاده کنیم.

* ظروف استیل: در طبخ غذا با این ظروف از حداقل حرارت باید استفاده کرد؛ پس برای پخت برنج توصیه نمی شود در عوض برای طبخ انواع خورش (با  حرارت ملایم)  مناسبند. برای سرو غذا هم پیشنهاد نمی شود زیرا تماس قاشق و چنگال با آنها صدای ناخوشایندی ایجاد می کند.

* ظروف پلاستیک: استفاده از آن‌ها برای کودکان مضر است زیرا ممکن است در آنان آلرژی و حساسیت ایجاد ‌کند اما متأسفانه امروزه استفاده از ظروف پلاستیکی همه‌گیر شده است.

اغلب ما می دانیم که هوای سرد، خشک و یا آلوده باعث بروز یا تشدید علایم آسم و آلرژی می شود. امّا محرّک های آسم خیلی بیش از این موارد است؛

* انواع آلودگی: گرد و غبار، ویروس ها مثل ویروس سرماخوردگی، موجودات کوچک و ذره بینی که در درز ملافه- پرز فرش- پتو- موکت زندگی می کنند (مایت)، انواع دود مثلاً دود سیگار یا حتی اسپند

* بوهای تند: عطر، اسپری، خوشبو کننده ها، ضد عفونی کننده ها، وایتکس، تینر و...

* حیوانات: هم پشم و پر حیوانات می تواند باعث تحریک آلرژی شود و هم فضولات یا انگلهای آنها

* برخی خوراکیها (بخصوص در بچه ها): بادام زمینی، تخم مرغ، لبنیات، سویا، فلفل، ماهی و افزودنیهای صنعتی (رنگهای خوراکی و مواد نگهدارنده)

* برگشت اسید معده به مری (ریفلاکس)

* برخی داروها: آسپیرین، کاپتوپریل، پروپرانولول و...

آموزش پاییز امسال را به آشنایی با ظروف غذا اختصاص می دهیم چرا که ظرف غذا را هم باید به اندازه خود غذا جدی گرفت...

* ظروف مسی: ظروف مسی را با قلع اندود می‌کنند چرا که اکسید شدن آنها سمّی و بسیار خطرناک است. مس‌ حرارت را به خوبی انتقال می‌دهد و غذا سریع طبخ می‌شود اما سنگین بودن و نیاز مکرر به قلع اندود کردن از معایب بزرگ آن است. ظروف مسی برای طبخ برنج ایده‌آل است.

* ظروف چدنی: اغلب برای سرخ‌کردن غذا استفاده می‌شود چرا که مواد غذایی به ظرف نمی‌چسبند و با حرارت کم به سرعت داغ می‌شوند ضمناً ظروف چدنی، هنگام طبخ با مواد غذایی ترکیب نمی‌شوند که یک نکته ی مثبت است.

* ظروف سنگی: با ظروف سنگی می‌توان بهترین غذاهای گوشتی (خورش و آب گوشت) را طبخ کرد.  ظروف سنگی با هیچ نوع غذایی ترکیب نمی‌شوند. سنگ بدون رگه‌ سفید انتخاب کنید، دیگ سنگی را مستقیماً روی شعله‌ قرار ندهید و در جابجایی احتیاط کنید تا ظرف دچار ترک خوردگی نشود.

* ظروف بلوری (پیرکس): کارکردن با آن‌ها نسبتاً دشوار است؛ در هنگام طبخ نباید قطرات آب با آن‌ تماس پیدا کند چرا که خطر انفجار دارد و احتمال سوختگی هم بالاست.

ادامه دارد...