Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Main Menu

header-bg

آموزش پاییز امسال را به آشنایی با ظروف غذا اختصاص می دهیم چرا که ظرف غذا را هم باید به اندازه خود غذا جدی گرفت...

* ظروف مسی: ظروف مسی را با قلع اندود می‌کنند چرا که اکسید شدن آنها سمّی و بسیار خطرناک است. مس‌ حرارت را به خوبی انتقال می‌دهد و غذا سریع طبخ می‌شود اما سنگین بودن و نیاز مکرر به قلع اندود کردن از معایب بزرگ آن است. ظروف مسی برای طبخ برنج ایده‌آل است.

 

* ظروف چدنی: اغلب برای سرخ‌کردن غذا استفاده می‌شود چرا که مواد غذایی به ظرف نمی‌چسبند و با حرارت کم به سرعت داغ می‌شوند ضمناً ظروف چدنی، هنگام طبخ با مواد غذایی ترکیب نمی‌شوند که یک نکته ی مثبت است.

 

* ظروف سنگی: با ظروف سنگی می‌توان بهترین غذاهای گوشتی (خورش و آب گوشت) را طبخ کرد.  ظروف سنگی با هیچ نوع غذایی ترکیب نمی‌شوند. سنگ بدون رگه‌ سفید انتخاب کنید، دیگ سنگی را مستقیماً روی شعله‌ قرار ندهید و در جابجایی احتیاط کنید تا ظرف دچار ترک خوردگی نشود.

 

* ظروف بلوری (پیرکس): کارکردن با آن‌ها نسبتاً دشوار است؛ در هنگام طبخ نباید قطرات آب با آن‌ تماس پیدا کند چرا که خطر انفجار دارد و احتمال سوختگی هم بالاست.

 

ادامه دارد...

 

آموزش پاییز امسال را به آشنایی با ظروف غذا اختصاص می دهیم چرا که ظرف غذا را هم باید به اندازه خود غذا جدی گرفت...

* ظروف سفالین: ظروف سفالین تطابق خوبی با ذائقه ما دارند (شاید چون همانند انسان از جنس خاکند) و غذا در آن‌ها عطر و طعم خاصی پیدا می‌کند. در این نوع ظرف غذا خیلی راحت و سریع آماده می‌شود. اگر با دیزی گلی غذا تهیه کرده‌ باشید می دانید که غذا چقدر خوش‌طعم می شود.

* ظروف چینی: از بهترین ظروف غذا است که  اشتها را تحریک می کند و شستن آن‌ها نیز آسان است. اما عیب بزرگی دارد که نمی شود در آن غذا طبخ کرد

* ظروف لعابی: ظروف لعابی دو گونه‌اند: گلی لعابی و چدنی لعابی. انواع چدنی بر اثر ضربه یا حرارت، به تدریج لعاب خود را از دست می‌دهند و دیگر مناسب پخت و پز نخواهند بود. البته انواع گلی هم ممکن است بشکنند یا ترک بخورند که در این صورت، آنها نیز قابل استفاده نخواهند بود.

هنگام طبخ با ظروف لعابی آشپز مجبور است با حرارت کم اجاق کار کند و حرارت ملایم، موجب آرام‌ پختن غذا و لذیذ ‌‌شدن آن می‌شود.

* ظروف ملامین: از نظر بهداشتی مناسب نیست و برای غذاهای داغ توصیه نمی‌شوند. ضمناً روکش این ظروف به مرور کنده و خورده می‌شوند. 

ادامه دارد...

 

تابستان را به آموزش ناهنجاریها و بیماریهای دهان و دندان اختصاص داده ایم... ابتدا با دو اصطلاح آشنا شویم: اکلوژن (Occlusion) برهم آیی دندانهاست و اوربایت (Overbite) به هم پوشانی عمودی دندان های پیش بالا و پایین در هنگام بسته بودن دو فک گفته می شود. این فاصله در حالت طبیعی یک میلی متر است.  

عقب رفتگی فک بالا (Cross-bite): نوعی ناهنجاری اکلوژن که به جای این که فک بالا جلوتر از پایین باشد (اوربایت طبیعی)، فک پایین جلوتر از بالا قرار دارد. معمولاً ادامه این ناهنجاری می تواند محرک ایجاد عوارض دیگر از یک سایش دندانی ساده تا مشکلات پریودنتال و ناهنجاری های فک برای شخص شود. البته نهایتاً متخصص ارتودنسی تصمیم می گیرد که درمان این ناهنجاری برای فرد مفید است یا خیر

جلوآمدگی فک بالا (Over-jet): جلو آمدگی بیش ازحد دندانهای پیش بالا نسبت به پایین است. عامل آن می تواند عدم تعادل فک بالا و پایین نسبت به هم، ناهماهنگی قوسهای دندانی، بیرون زدگی دندانهای پیش بالا یا نبود برخی از دندانهای پایین باشد.

سایش (Abrasion): ساییدگی و از بین رفتن ساختمان دندان در اثر نیروهای خارجی (بجز جویدن) مثلاً: عادت به نگه داشتن چیزی بین دندان ها، مسواک زدن نادرست، استفاده نادرست از خلال دندان و همچنین درآوردن و جاگذاری مکرر دستگاه های دهانی

فرسایش (Attrition): تراش خوردن و از بین رفتن دندان در اثر جویدن و فعالیتهای مشابه. مهم ترین علت آن، دندان قروچه (bruxism) است. 

ادامه دارد...

تابستان را به آموزش ناهنجاریها و بیماریهای دهان و دندان اختصاص داده ایم... بیماریهای عفونی دهان و دندان را تیرماه و ناهنجاریهای برهم آیی (اکلوژن) را مردادماه مرور کردیم. با معرفی چند بیماری/ناهنجاری زیر، مبحث دهان و دندان را خاتمه می دهیم

التهاب لثه (Gingivitis): مراحل اولیه بیماری عفونت حفره دهان که تنها التهاب لثه در آن وجود دارد و با جرم گیری اصولی، آموزش بهداشت دهان و استفاده مداوم از مسواک و نخ دندان رفع می شود.

عفونت حفره دهان (Periodontal Pocket): گسترش التهاب لثه می تواند علاوه بر عفونت لثه، استخوان اطراف دندان را هم مبتلا سازد بدون اینکه بیمار اطلاعی از بیماری خود داشته باشد، چرا که علائم اولیه خاصی بجز خونریزی لثه هنگام مسواک زدن و بوی بد دهان وجود ندارد. اگر بیماری بدون درمان رها شود منجر به لقی دندان ها، تحلیل لثه ها، در نهایت از دست رفتن دندان و حتی تخریب استخوان فک می شود. امروزه می دانیم که این بیماری با بیماری قلبی و مسمومیت حاملگی هم مرتبط است!

فرسایش مینا (Erosion): از دست رفتن مینای دندان در اثر اسید است. با از بین رفتن مینا، عاج نمایان شده و دندان در برابر تحریکات بیرونی حساس می شود. بعداز خوردن هر غذای اسیدی (ترش)، بزاق دهان مینای آسیب دیده را باز سازی می کند اما اگر استفاده از مواد غذایی اسیدی مداوم باشد و بزاق فرصت بازسازی مجدد مینای دندان را نیابد، فرسایش اتفاق می افتد.

پوسیدگی دندان: باکتریهای فعال در مواد قندی، اسید تولید و مینای دندان را نرم می کنند تا باکتری به عاج داخلی دندان نفوذ کند، اما پوسیدگی اغلب تا زمانی که روی عصب اثر نگذاشته و موجب ایجاد درد و یا عفونت نشده بدون علائم باقی می ماند!

در دو ماه گذشته اجزای دندان و بافتهای اطراف آن را شناختیم و اکنون به ناهنجاریها و بیماریهای دهان و دندان می پردازیم: اول- بیماریهای عفونی...

 

آبسه (Abscess)عفونت دندانی که به دلیل درگیری عصب (پالپ) درون دندان، در ریشه ی دندان ایجاد می شود. معمولاً درمان آن به شیوه ی جراحی و همراه با بی حسی انجام شده و اغلب برای ریشه کنی عفونت، یک دوره ی زمانی آنتی بیوتیک و دهان شویه تجویز می شود.

استئوماتیت (Stomatitis): به معنی التهاب دهان است که ممکن است فراگیر باشد یعنی مخاط دهان، لب ها، زبان و کام را هم درگیر کند یا فقط در حد آفت دهان باشد.

شایع ترین التهاب دهانی، استوماتیت آفتی است. انواع فراگیر، معمولاً در دو حالت رخ می دهد: اول در افرادی که زمینه های خاص دارند مثلاً در بدخیمی های سر و گردن یا بعد از رادیوتراپی داخل دهان ایجاد می شود و دوم ناشی از اولین مرتبه ی ابتلا به ویروس تبخال است که اغلب در سنین کودکی اتفاق می افتد.
علل موثر: عفونت، تروما، خشکی، تحریک‌کننده‌ها، عوامل سمی، حساسیت، بیماری‌های خودایمنی، کمبود ویتامین، کم خونی
علائم: التهاب دهان، قرمزی و خونریزی، درد خفیف تا شدید، زخم‌های دهان، تنفس بدبو و نیز ممکن است با بی‌اشتهایی، خستگی، تب و تحریک‌پذیری هم همراه باشد.

ادامه دارد...