Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

Main Menu

header-bg

در کشور پهناور ما که اقلیم های گوناگون دارد و نیز در منطقه همیشه پرتنش خاورمیانه واقع شده است؛ انواع بلایای طبیعی و غیرطبیعی دور از انتظار نیست. از طرف دیگر اغلب مرگ و میر ناشی از حوادث در ایران در زمان قبل از رسیدن مصدوم به بیمارستان رخ می دهد... پس یادگیری مراقبتهای پیش بیمارستانی برای همه یک ضرورت است.

در هر شرایطی که تعداد مصدومین زیاد باشد اولین چیزی که باید رعایت شود، دسته بندی کردن مصدومین (تریاژ) است. ساده ترین روش تریاژ استفاده از چهار رنگ سیاه (فوت شده)- قرمز (مراقبت فوری و انتقال ضروری)- زرد (مراقبت نیمه فوری و نیاز به انتقال)- سبز (آسیب خفیف و درمان سرپایی) است. این اولویت بندی اگر صحیح و سریع انجام شود جان بسیاری از افراد را نجات خواهد داد.

برای تریاژ مصدومین معمولاً از چهار معیار استفاده می شود:

* آیا مصدوم قادر به بلند شدن و راه رفتن هست؟ اگر توانایی این کار را دارد در گروه "سبز" قرار می گیرد. از او می خواهیم که از محل حادثه دور شده و در یک مکان امن منتظر خدمات پزشکی بماند.

سایر مصدومین را از نظر سه معیار دیگر: وضعیت تنفس- وضعیت گردش خون- سطح هوشیاری بررسی می کنیم؛

** مصدومینی که هوشیار هستند، تنفس خودبخودی کمتر از 30 بار در دقیقه دارند و نبض مچ دست آنها قابل لمس است؛ در گروه "زرد" قرار می گیرند.

*** مصدومینی که اختلال سطح هوشیاری دارند، وضعیت تنفس پایدار نیست و فقط نبض گردنی قابل لمس است؛ در گروه "قرمز" طبقه بندی می شوند.

**** افرادی که بعداز احیاء هم نفس نمی کشند و نبض گردنی ندارند؛ گروه "سیاه" خواهند بود.

 بهتر است بدانید که باید برای هر مصدوم فقط 30 ثانیه زمان ارزیابی در نظر بگیرید! و اگر تعداد مصدومین زیاد و تجهیزات و پرسنل ناکافی باشد اولویت بندی کمی تغییر می کند یعنی مصدومینی که شانس زنده ماندن دارند را باید به آنهایی که در وخیم ترین حالت هستند اولویت دهید.

کمخونی یا به عبارت دیگر "کاهش حجم یا غلظت هموگلوبین در خون" مشکل بسیار شایعی است. ماه گذشته درمورد علل و علایم آن نوشتیم و دانستید که شایعترین علت کمخونی، فقر آهن است اما حالا می خواهیم علل و مراحل ایجاد فقر آهن بیشتر موشکافی کنیم؛

* نوزاد با میزان آهن ذخیره ای متولد می شود که تا پنج ماهگی برایش کافی است اما ذخایر آهن در نوزادان نارس یا کم وزن کمتر است و فقط تا دو الی سه ماهگی او کفایت می کند. معمولاً آهن جذب شده از راه تغذیه، برای نیاز شیرخوار کافی نیست و بعداز پایان یافتن ذخایر آهن، دادن آهن تکمیلی لازم است.

* بسیاری از غذاهای حیوانی و گیاهی حاوی آهن هستند اما بدن ما آهن موجود در منابع حیوانی (مثل گوشت) را بهتر جذب می کند. ضمن اینکه جذب آهن موجود در منابع گیاهی به شدت تحت تاثیر عوامل دیگر قرار می گیرد مثلاً نوشیدن چای یا سطح آهن خون می تواند فرآیند جذب را مختل کند ولی آهن موجود در منابع حیوانی بدون مشکل جذب بدن می شود.

* تمام مراحل جذب، ذخیره و توزیع آهن در بدن توسط پروتئین هایی انجام می شود که در کبد ساخته می شوند. ذخیره آهن هم در کبد انجام می شود. پس بیماریها و مشکلات کبدی در فرآیند ذخیره سازی آهن تاثیر دارند.

* اگر آهن کافی به بدن نرسد در مرحله اول ذخایر آهن کم می شوند ولی آهن خون طبیعی باقی می ماند... با ادامه روند، آهن سرم هم کاهش می یابد... و در مرحله آخر از غلظت هموگلوبین کاسته می شود/ وقتی هم که درمان آغاز می شود عکس این فرآیند رخ می دهد یعنی ابتدا هموگلوبین، سپس آهن سرم و در آخر ذخایر کبدی ترمیم می شود.

اهمیت بینایی بر کسی پوشیده نیست... برای سالم ماندن بینایی، غربالگریهای متعددی لازم است که از پیش از تولد شروع می شود!

* پیش از تولّد: زوجهایی که در خانواده، فرد دچار بیماری ارثی چشم یا شب کوری دارند مشاوره ژنتیک انجام دهند.

* نوزادی: برای بررسی آب مروارید مادرزادی، باید تست بازتاب قرمز (حداکثر تا دو ماهگی) انجام شود. در نوزادان نارس بدلیل احتمال بیماری شبکیه نوزادان نارس، چهار هفته پس از تولد معاینه شبکیه لازم است.

* شیرخوارگی: والدین باید در سنین 6ماه تا یک سال توجه بینایی و تعقیب اشیاء با چشم را بررسی و درصورت اختلال به پزشک مراجعه کنند.

* خردسالی: غربالگری تنبلی چشم سالیانه و معاینه کامل بینایی در بدو ورود به دبستان الزامی است.

* کودکی و نوجوانی: در بدو شروع هر مقطع تحصیلی معاینه حدت بینایی ضروری است ولی در کودکانی که اختلال عملکرد تحصیلی یا تمرکز دارند معاینه کامل چشم انجام شود. در کودکانی هم که سابقه خانوادگی قوز قرنیه دارند، توپوگرافی قرنیه در سنین مدرسه انجام می شود.

* جوانی: لازم است هر 5سال یکبار، معاینه بینایی شوند.

* میانسالی: ضمن معاینات 5ساله، بهتر است افراد سنین 50-40 سال از نظر نیاز به عینک مطالعه، هم بررسی شوند.

* سالمندی: فواصل معاینات به سه سال یکبار کاهش یابد و برای پیشگیری از آب سیاه، از نظر فشارچشم هم کنترل شوند. درصورت تشخیص فرسودگی شبکیه، معاینات سالیانه ضرورت دارد.

* بیماران: بیماران مبتلا به دیابت یا سایر بیماریهای موثر بر چشم الگوی معاینه متفاوتی دارند.

کمخونی یا به عبارت دیگر "کاهش حجم یا غلظت هموگلوبین در خون" مشکل بسیار شایعی است که حدود 30% مردم جهان به آن دچار هستند. این مشکل بخصوص در کودکان منجر به کاهش رشد، خستگی زودرس، کج خلقی، کم توجهی و تحریک پذیری می شود. 

 

علل شایع کمخونی: عفونت های مزمن- بیماریهای انگلی- برخی بیماریهای ژنتیکی و... اما فقر آهن شایعترین علت کمخونی است (و اغلب علل دیگر هم با ایجاد فقر آهن منجر به کمخونی می شوند).

 

فقر آهن در دو گروه سنی شیرخواران و نوجوانان شایع تر است. اگر کودک یا نوجوان شما:

* حین فعالیتهای جسمی دچار خستگی، بی حالی و طپش قلب می شود؛

* کج خلق، بدخواب، بی اشتها، کم توجه، تحریک پذیر و زودرنج است؛

* رنگ پریده به نظر می رسد یا دچار کاهش رشد بخصوص وزن شده است (البته تصور نکنید که کودکان چاق نمی توانند دچار فقر آهن باشند!)؛

* و یا تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی مثل خاک، گچ و غیره دارد؛

احتمال دارد به فقر آهن مبتلا باشد به پزشک مراجعه کنید.

اغلب ما می دانیم که هوای سرد، خشک و یا آلوده باعث بروز یا تشدید علایم آسم و آلرژی می شود. امّا محرّک های آسم خیلی بیش از این موارد است؛

* انواع آلودگی: گرد و غبار، ویروس ها مثل ویروس سرماخوردگی، موجودات کوچک و ذره بینی که در درز ملافه- پرز فرش- پتو- موکت زندگی می کنند (مایت)، انواع دود مثلاً دود سیگار یا حتی اسپند

* بوهای تند: عطر، اسپری، خوشبو کننده ها، ضد عفونی کننده ها، وایتکس، تینر و...

* حیوانات: هم پشم و پر حیوانات می تواند باعث تحریک آلرژی شود و هم فضولات یا انگلهای آنها

* برخی خوراکیها (بخصوص در بچه ها): بادام زمینی، تخم مرغ، لبنیات، سویا، فلفل، ماهی و افزودنیهای صنعتی (رنگهای خوراکی و مواد نگهدارنده)

* برگشت اسید معده به مری (ریفلاکس)

* برخی داروها: آسپیرین، کاپتوپریل، پروپرانولول و...